Sirikwan's profile•·.·´¯`·.·•[T]iZ_[T]ee•·...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
23 August Travel+วันนี้ก้อเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์อีกวัน ที่กำลังผ่านมา
เบื่อจัง ตอนนี้เริ่มเล่นเนตมากขึ้นแล้ว (เพราะเริ่มเล็งเห็นประโยชน์)
อ่านๆๆๆ ให้มันเยอะๆ จะได้มีความรู้เยอะขึ้น มีความรู้เยอะๆ
เหนื่อยจังเลยอ่ะ ไม่อยากไปเรียนเลย เครียสจัง ต้นเทอมที่ผ่านมา อ่านก้อเยอะ
แต่แม่ง พอคะแนนออกมาก้อแย่ แย่จัง
แย่ทั้งตัวและหัวใจเลย มันห่อเหี่ยว
อยากจะหนีไปให้ไกลๆ ไกลเท่าไหร่ก้อยิ่งดี
ตอนนี้เริ่มศึกษาเรื่องราวเกี่ยวกับ Bagpack อยู่
อยากจะออกไปท่องโลกกว้างบ้าง ถ้ามีโอกาส
ให้ไปคนเดียวก้อไป แต่ตอนนี้ยังหาเวลาเหมาะๆ ไม่ได้
และยังหาข้อมูลมาไม่มากพอ ตอนนี้ก้อเก็บๆๆเงินไว้
เผื่อว่าสักวันจะได้ไป ซึ่งไม่รุว่า โอกาสจะมาเมื่อไหร่
แต่มันต้องมีมาแน่ๆ ...มั่นใจ
16 August ITวันจันทร์ 10 - 08 - 2009 : ตื่นตี 5 ไปมหาวิทยาลัยเรียนวิชา ไอที แล้วก็เว้นช่วงพักเพราะว่าวันนี้อาจารย์วิชา แมทไซน์ยกเลิกเซค วันอังคาร 11 - 08 - 2009 : ตื่น 7 โมงเช้า ไปมหาวิทยาลัย เรียนวิชาแมทไซน์ วันนี้ก็ว่างอีกเหมือนเคย เพราะว่าอาจารย์ยังคงยกเลิกเซค วันพุธ 12 - 08 - 2009 : ตื่นสิบโมงมากราบเท้าคุณแม่ ออกไปทานอาหารและเดินซื้อของกับครอบครัวที่เดอะมอล์บางกะปิ หลังจากนั้น วันพฤหัส 13 - 08 - 2009 : ตื่นสิบโมง อาบน้ำ ทานข้าว ไปมหาวิทยาลัย เรียนวิชาProb หลังจากนั้นก็เรียนวิชา math ต่อ หลังจากเลิกเรียน วันศุกร์ 14 - 08 - 2009 : วันนี้ไม่มีเรียน ตื่นสิบเอ็ดโมง ออกจากบ้านเพื่อไปกิน shabushi กับเพื่อนที่ union mall หลังจากนั้นก็เดินซื้อของ วันเสาร์ 15 - 08 - 2009 : ตื่นสิบโมง ไปมหาวิทยาลัยเพื่อไปอ่านหนังสือ เมื่อถึงเวลา 18:00 PM ก็ไปที่ major รัชโยธิน นั่งคุยกับเพื่อที่ร้าน 26 May ผลิบาน.~+วันนี้ได้ไปเยี่ยมเยียน ม.อ. 22 April ขอนิสนึง ^o^สงกรานต์ปีนี้...
ผ่านสงกรานต์มาอีกหนึ่งปี ปีๆ นึงนี่มันผ่านไปเร็วจิงๆเลย
ยังไม่ได้ทามอารายเลย เผลอแป๊ปเดียวก้อผ่านไปแล้ว
ปีนี้ไปเท่วหัวหินกะครอบครัว บรรยากาศค่อนข้างดี
นักท่องเที่ยวเยอะมาก ผ่านไปในแหล่งชุมชนหน่อย
ก้อเจอแต่ฝรั่งกับก_ะ หรี่ เฮ่อออ น่าแปลกใจตรงที่ว่า
เมืองไทยเป็นที่รู้จักในเรื่อง... คงจะเป็นเรื่องจริง
เมื่อไปเหนกับตาตัวเองมาแล้วก้อไม่น่าแปลกใจเลย...
ปีนี้ไม่ได้อยู่ในกรุงเทพเพราะว่าหนีเสื้อแดง เหอะๆๆ
หลายคนคงหนีเมืองหลวงเหมือนกันนั่นแหละมั้ง
เลยทำให้ปีนี้เมืองหัวหินเป็นเมืองครึกครื้นไปโดยปริยาย
คงเป็นเพราะว่าอยู่ใกล้กรุงเทพด้วยแหละมั้ง ปีนี้คนเลยแห่กานไป
เล่นน้ำที่หัวหิน เห็นแล้วชุ่มฉ่ำหัวใจ ปีนี้ก้อไม่ได้เล่นน้ำเพราะว่า
แก่เกินละมั้ง เหอะๆๆ ก้อไปกะผู้สูงอายุทั้งหลายนี่นา
ให้ไปเล่นฉีดน้ามปิ้วๆ เหมือนเด็กๆ สาวๆ ก้อคงไม่ได้... อิอิ
................
ในที่สุดก้อมาถึงวันที่รอคอย...
วันนี้เป็นวันประกาศภาควิชา ของวิดวะ
ตื่นเต้ล เล็กน้อย... พอไปดูก้อหายเหนื่อยไปนิดนึง ที่ตอนนี้ช้านติด ไออี
ตามที่อยากเรียน เฮ่อออ แต่ยังไงก้อต้องสู้ต่อ นี่เป็นเพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้น
เรื่องที่เครียสมันไม่ใช่เรื่องที่กลัวไม่ติดหรอก แต่ที่เครียสก้อคือออ เพื่อนๆ ไม่มีใคร
มาเรียนกะเราเลยสักคนนี่สิ เป็นสิ่งสำคัญกว่า หรือว่าเราต้องเรียนคนเดียวซะแล้วมั้ง
เศร้าใจ... แต่ยังไงก้อต้องสู้ต่อไปน่ะแหละ ช่วยไม่ได้
อยากเรียนก้อต้องทำใจ ไหวไม่ไหวก้อต้องยิ้มสู้ไว้ก่อน เพราะไม่รุจามีวิธีไหนที่ดีกว่านี้
ปีสองแล้ว คงต้องขยันเพิ่มขึ้นอีกนิด ทำอะไรต้องคิดให้มากกว่านี้หน่อย
ยี่สิบแล้วด้วย เฮ่ออออ... (แก่จิงกุ)
}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}} ^o^ {{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{
วันเกิดปีนี้อยากอวยพรให้ป๊าม๊า มีสุขภพแข็งแรงไม่มีโรคภัยเหมือนทุกปี
มีความสุข เจอปัญหาอะไรก้อสามารถผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
และขอให้ช้านเจอแต่กับคนดีๆ ปราศจากคนที่คิดจะมาแสวงหาประโยชน์
ขอให้มีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นกับชีวิตช้านด้วยเทอญ... _/l\_ สาทุ!! 30 December ปีใหม่หัวใจเดิม^^ปีใหม่หัวใจเดิม กระพริบตาทีก็ปีใหม่ อะไร ๆ ก็ดูเปลี่ยน กลับมามองตัวเองอะไรเพี้ยนไป กี่ปีจะหมุนเวียนไปซักกี่ครั้ง โปรดจำเอาไว้เธอยังอยู่ตรงนี้ ..................................... พอลมหนาวพัดมาก้อเกิดเหงาแปลกๆ เหงาเรื่องรายหว่า 18 December This is space!!ไม่มีคนเล่นเลย สำหรับสเปส แต่เราว่า สเปสแลดูเปนส่วนตัวมากกว่า hi5
ชีวิตส่วนตัวในตอนนี้ ป่วยมากมาย ทั้งเรื่องปากท้อง (...เงินหายตัวได้)
เรื่องเรียนก้ออีกเรื่อง ปันหาใหญ่เลยเรื่องนี้
ไม่รู้คิดถูกหรือคิดผิดที่มาเกษตร เฮ่อออออ
เหน็ดเหนื่อย รวมๆ นี่ เหนื่อยมาก
อ่านหนังสือกานเถอะ เวลาใกล้หมดแล้ว
เด๋วต้องไปหาอิช้าง กะ คุณปามอีก ติวc#
ช้านก้อไม่ค่อยจิรู้เรื่อง ให้ติวรายวะเนี่ย
ป่วยอีกแล้วตู
ไม่รู้จิมีคนอ่านรึเปล่า อิอิ ไม่เปนไร ไม่มีใครอ่าน กุเขียนให้ลูกหลานกุอ่านกะได้วะ
หากมีคนเข้าหลงมาอ่าน รู้ไว้ด้วยว่ารักคนอ่านมากมาย~ 17 July StArT!!มาสู่ฤดูสอบอีกครั้ง เฮ่อออออ ไม่เริ่มอ่านหนังสือเรยอ๊า
ตายแน่กุ รอวันถูกเชือด - -"
วันนี้เป็นวันแรกของวันหยุดสี่วัน ในเทศกาลเข้าพรรษา ฮ่าๆๆๆๆ
หยุดเยอะๆ จาได้พักผ่อนเยอะๆ 5555+ หนังสือคงไม่ได้อ่านเหมือนเดิม
แต่วันนี้กะจาเริ่มแระ เริ่มแรกก้อกะว่าจาอ่านแมทให้จบเลย (เว่อไปป่ะ - -)
คิดจะเริ่มก้อมีสิดได้เอไป 25% แระ หุหุ เอาทิดสะดีนี่มาจากไหนวะ - -
เซ็งจัง ตอนนี้อยู่บ้านคนเดียว กับโจ๊กคัพอีกสองซอง แระก้อ โจ๊กต้มอีก ซอง
นี่แหละเค้าเรียกว่าผู้หญิงรู้จักเตรียมพร้อม หรือเรีนกอีกอย่างก้อคือ "กุขี้เกียจเดินไปซื้อ"
กะจาขี้เกียจให้กระดูกเป็นง่อยหรือว่าพรุนไปเรย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
ตอนนี้ให้ทำอะไรก้อทำหมด ให้มันดูยุ่งๆ เพราะไม่อยากอ่านหนังสือ
มีใครบอกไว้ว่า คิดจาเริ่มมันยาก มันก้อจริงนะเราว่า เพราะว่าถ้าเราเริ่มอะไรไปแล้ว
ก้อจาอยากทำสิ่งนั้น แต่พอยังไม่ได้เริ่มนี่มันย่กมาเรยที่จาเริ่ม ทำไงดีอ่า (พูดยังกะจาบอกรักใคร)
ฮ่าๆๆๆๆ แต่เราว่าเริ่มบอกรักคนอื่นยังง่ายกว่าการเริ่มต้นอ่านหนังสืออีก เซ็งจิงๆ
จากฟิตแล้ววววว ย๊ากกกกกกก เป้งปั้ง ปุ๊ง ปิ้ง...........(กุบ้าไปแล้ว)
5
4
3
2
1
start...
PS"
คิดถึงเจ้เหมือนเดิมน้า มิสๆ มากเลยอ่า อยากให้เจ้มายืนบ่นเตือนสติสักติ๊ด จาได้เริ่มได้เร็วกกว่านี้ T^T
คิดถึงแกจริงๆว่ะ เจ้ ตอนนี้แม่ช้านไปบ้านแกอ่ะ ฝากดูแลแม่ช้านด้วย - - 555555
ม๊าข๋า ดูแลตัวเองดีๆ ด้วยน๊า 27 June เรื่อยเปื่อย^^สวัสดีค๊า...
ไม่ได้เข้ามาเลย (หรืออาจจะเรียกได้ว่าหายหัวไปเลย - -")
วันนี้เกิดอารมรายไม่รุ อยู่ๆ ก้ออยากอัพ นั่งบ๊องๆสักพักก้อหลงเข้ามาใจสเปส
ผ่านไปหนึ่งเดือนกับนิสิตใหม่... (หน้าด้านจิงๆตู)
สุดท้ายก้อต้องมาเรียนวิดวะอย่างเดิม ไม่ได้ตั้งใจจาให้ติดเล้ย แต่ก้อติดวิดวะอีกจนได้
เหอะๆๆ เอาวะ ตอนนี้ก้อเปนเฟรชชี่นี่นา แม้ว่าหน้าตาจา...ล่วงเลยไปก้อตาม เหอะๆๆๆ
เรียนๆ โดดๆ เหมือนๆ เดิมอีกแระ เฮ่อออออ แล้วงี้นู๋จาเอารายไปสอบวะเนี่ย
เหลือเวลาอีกประมาณเดือนเนิงมั้ง ยังพอมีเวลาให้คิด (นี่แหละเป็นนิสัยที่แก้ไปหาย)
ไว้ถึงเวลาก่อนค่อยคิด เพราะไอนิสัยแบบนี้แหละ เลยทำซวยมาหลายทีแล้ว เซ็งตัวเอง
เลิกเรียนเส็ดก้อตรงกลับบ้านทันทีเลย ไม่มีใครชวนช้านไม่ถเลไถลบ้างเลย
หาคนชวนอยู่เนี่ย เหอะๆๆๆ กลับมาบ้านก้อไม่มีรายยทำ เน็ตก้อไม่มีเฮ่ออออออ
ช่วงนี้เปนรายไม่รู้เจอแต่เรื่อง โดนหลอกประจำ พูดไปก้อเจ็บใจนิดหน่อย แต่ก้อเอาเถอะ
คนด้วยกันให้อภัยกันได้ก้อให้อภัยกันไป ไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้แระ เสียสุขภาพหมด
~
คิดถึงคุณม๊าด้วย สิ้นเดือนแล้วนะงับ ไหนล่ะมันนี่ เหอะๆๆๆๆๆ ม๊าคงเหงามากแน่เลย
เฮ่ออออ จารีบจบรีบกลับบ้าน คิดถึงม๊ามากมาย
ตอนนี้คิดถึงอิเจ้จาง ไม่รู้เป็นเยี่ยงไรบ้าง ไปไกลบ้าน แอบเป็นห่วงเล็กๆ
แต่คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง ได้ยินมาว่าหนุ่มๆ ที่นั่นเค้าสุภาพ แล้วเจ้ก้อเปนสาวฮอตซะด้วย
ดูแลตัวเองดีๆ แล้วกัน เพราะไม่ว่าจะบ้านไหนเมืองไหนก้อมีทั้งคนดีและไม่ดีทั้งนั้น
ดูแลตัวเองดีสุดเลย^^ สู้ๆ นะ
~
คิดถึงเพื่อนๆเก่าๆ จังเลย อยากมีวันเวลาแบบเก่าๆ มีความสุขแบบเด็กๆ ได้ออกไปเที่ยวแบบเด็กๆ
คิดแล้วมีความสุขจัง รู้สึกตัวเองโชคดียังไงไม่รู้ที่มีชีวิตในวัยเด็กที่สวยงาม ต้องขอบคุณใครดีล่ะ
คิดถึงเรื่องเก่าๆทีไรก้อยิ้มได้ทุกที นี่แหละวันเวลาดีๆ ของฉัน ที่ไม่มีวันเปลี่ยน ไม่ต้องใส่สีสันเพิ่มเติม
ก้อสวยงามได้
23 April กลับมาแว้ววหายไปนานเลยสำหรับสเปส.....อิอิ
ช่วงนี้ไปหมกตัวอยู่กะhi5 ซะนานเลย...
กลับมาจาก กทม. นานมั๊กๆ มีความสุขจังได้อยู่บ้าน อิอิ
ดีเกือบทุกอย่างเลย เสียงอย่างเดียว เพื่อนๆ อยู่ กทม.หมด
ก้อเลยเหงานิดหน่อย แต่ถึงอยู่คนเดียวยังไงก้อยังไม่อยาก
ขึ้นไปอยู่ดี ขึ้นไปอาจจะเหงากว่าตอนนี้ก้อได้
โ ฮ๊ ะ ๆ ๆ ๆ ๆ
สูดอากาศดีๆ ที่บ้านสักพักเน้อะ เผื่ออาการป่วยมันจาหายไปบ้าง - -"
อยากหายแล้วเบื่อกินยาขมๆ
...
แต่ละวันเนี่ยแทบจะไม่ได้ย้ายเยื่องกายออกไปไหนเลย เดินยังไม่ถึงวันละ
10 ก้าวเลยมั้ง เปนงี้ต่อไปนานๆ มีหวังเปนง่อยแน่ เปนง่อยไม่พอมีสิทธิ์ลุ้นเปนกากอีก
5555555555555555555+
ใครว่างๆ กรุณาพาออกนอกบ้านด้วย ได้โปรด เบื่อเต็มแก่แล้วววววววววววววว
~ P S
-'o'- คิดถึงเจ้นะงับบบบ มากมายยยย...ว่างๆ ก้อมาเที่ยวด้วยกานอีกนะ วันก่องหนุกมากมาย^^ 14 October โบกมืออำลา...ช่วงนี้อากาศไม่ค่อยจะสดใสเลยค่ะ ฟ้ามันมืดๆ ตากผ้าก้อไม่แห้ง เฮ่ออออ
ตอนเที่ยงลองเดินออกไปนอกระเบียง มองไปบนฟ้า หมองอารายวะ หรือว่าแถวนี้มีไฟไหม้
(...คิดเอง เออเอง) พอตอนเย็น หมอกมันก้อยังไม่หายไป
แถม มองไม่เหนดวงอาทิดย์สักกะดวงด้วย (...ดวงอาทิตย์บ้าน... มีหลายดวงเหรอ เหอะๆๆ)
อากาศก้อหนาวๆ ด้วย อยู่ไม่ได้ละ ต้องกลับบ้านๆ อิอิ ไม่ชินเลยกะอากาศหนาวๆ
นอนก้อไม่ได้ ปวดตัวไปหมด บาดผิว บาดปาก
จาเดินออกไปไหนที ก้อพกร่มไปด้วย เพราะฝนมันมักจะตกตอนที่เราออกจากบ้านเสมอ... ว่ามั้ย
ตอนนี้ที่บ้านคงจาเข้าสู้ ฤดูฝนกานแล้วเน้อะ ตอนนี้ที่นี่กะลังเข้าสู้ฤดูหนาวอ่ะ
(...แต่เอาเข้าจิงๆ กรุงเทพมันก้อหนาวแค่สามวันเท่านั้นล่ะน่า)
ขณะนี้เปนฤดู แห่งกานสอบ ซึ่งมาพร้อมกับลมหนาวๆ ที่พยายามเหลือเกินที่จะเข้าไปในห้องสอบ
(ซึ่งก้อหนาวอยู่แล้ว) หนาวชิบ
ในขณะสอบเราได้หันไปมอง (เหอะๆๆ ไม่ได้หันไปลอกเฟ้ยย!!!) ที่ไม่ลอกไม่ช่ายว่าทามได้หรอก
แต่ไว้ใจตัวเองว่าเดาถูกกว่าคนอื่นเท่านั้นเอง ฮ่าๆๆๆ จิงมะ เชื่อใจตัวเองเวลาได้คะแนนไม่ดีจาได้ไม่
โทดคนอื่น อิอิ ต่อๆ พอหันไปสองเพื่อนๆ เราก้อจะพบเจออาการ คนที่เครียสจัดในแบบที่ต่างกัน
อิอิ บางคนเข้าไปหัวเราะเมื่อเจอข้อสอบ
(...ช้านเอง เจอเคมีเข้าไป เรื่องนี้กุตัดทิ้ง เรื่องนั้นกุก้อตัดทิ้ง เหอะๆๆ เรื่องที่กุตัดทิ้งทามมัยมันออกวะ)
บางคนก้อหน้าเครียสประมาณว่าถ้าข้อสอบนี้ไม่ช่ายข้อสอบของทางราชการ จะเขียนวาจาหยาบคายลงไป
โดยไม่ลังเลเลย (...เพื่อนๆบอกกานมา ซึ่งเราก้อเหนด้วย - - )
ตอนนี้ก้อไม่ได้ว่างหรอก เหลือที่ยังไม่สอบอีกสองตัว คือแล็ปฟิ กับ ภาษาซี เหอะๆๆ อย่าไปพูดถึงภาษาซีเลย
พูดละเครียส ถ้าไม่ใช่วิชาภาคนะจะดรอปเปนวิชาแรกแระ เฮ่ออออ เหนื่อยใจ ออกจากห้องสอบจะเหลือ
อวัยวะกี่ชิ้นเนี่ย เหนื่อยจิงๆ
||||||||||||||||Ps"|||||||||||||||||
"คิดถึงม๊า คิดถึงบ้านจังเลย อยากกลับบ้านแล้วจ้า
"คิดถึงเพื่อนด้วย อยากไปเที่ยวด้วยกันอีกจัง มีทริปไปไหนก้อบอกกานบ้างนะ
"ยืดอก!! พกร่มด้วยนะเพื่อนๆ
05 September MeEtTiNG... RaYoNG^^เพิ่งกลับจากกิจกรรมMeetTinG ที่ิ ระยอง (ฮิ) มา สนุกเหลือหลาย ไประยองตั้งแต่วันที่ 31 - 2 กันยา ออกเดินทางตั้งแต่ 6.30 AM ไปถึง ก้อไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง พอพี่ปล่อยให้พักผ่อน เราก้อเล่นน้ำกันเลย (...เล่นตั้งแต่วันแรกที่ไปถึงเลย) ตอนนั้นแดดกำลังสาดส่องเจิดจ้ามากๆ ดูเหมือนว่ากลุ่มเราจะเป็นกลุ่มที่สองที่ลงทะเล (...รองจากกลุ่มพี่บิ๊ก) พอตกเย็นมา ก้อมีกิจกรรมเข้าฐานของพี่ๆ... พอถึงกิจกรรมเข้าฐาน เราก้อคิดในใจแล้วว่าน่าจะโหดอ่ะ พี่คงจาเล่นหนักแน่ๆ แต่ที่ไหนได้ พี่แต่ละชั้นปีใจดีสุดๆ อ่ะ น่ารักมากๆ ด้วย เหมือนจัดกิจกรรมมาทั้งหมดก้อเพื่อที่จะรู้จักน้องอ่ะ มันสุดๆ ลืมแจกแจง สมาชิกประจำกลุ่ม ก้อมี ช้าน บอย โม่ อั้ม พี่หน่อง พี่โน กิ๊ฟสวย จ๋า บุ๋ม เบิด โบ๊ต อาร์ต เลยทำให้เกิดฉายามากมาย อาทิเช่น เบิดตึงเปรี๊ยะ กิ๊ฟมือทอง โบ๊ตมังกรอมเหรียญ จากฐานของพี่ๆ ปีสี่เอ (...คุ้ยทรายจากในกางเกงในเพื่อหาเหรียญ) อิอิ จากฐานนี้ช้านคุ้ยไปสามคน (...มีโม่ อั้ม บอย) แต่ละคนมีทีท่าอายอย่างเหนได้ชัด ไม่อายอย่างเดียวสิ บางคนเกิดมีอารมณ์ขึ้นมาด้วยอ่า (...ฟังจากเสียง "เร็วๆ เว้ย" "กุเสียวเร็วๆ ไอแสด") ยังมีอีกฐานที่ทะลึ่งไม่แพ้กัน นั่นก้อคือฐานวิ่งเปรี้ยว ของพี่ปีสองเอ ฐานนี้จะให้เราวิ่งเปรี๊ยวโดยกาน ที่เอาลูกโป่งน้ำไปใส่ไว้ในกางเกงใน จะใส่ทางหน้าหรือทางหลังก้อได้ จากนั้นก้อให้ผู้ชาย วิ่งไปเพื่อที่จะบีบลูกโป่งน้ำของทีมตรงข้ามให้ได้ (...ช้านล้วงถุงน้ำจากก้นเบิด ไปใส่ไว้ในกางเกงในของโบ๊ต) เฮฮามายๆ อ่ะ สนุกจิงๆ จ๊อดดดด ตกดึก เราก้อมานั่งเล่นไพ่กันที่ห้องสิบสอง (...ห้องอั้ม) มีพี่คุงเข้ามาเล่นเป็นคู่ไพ่ช้าน สนุกมากๆ ไพ่ที่เล่นเอกมันบอกว่า เล่นไพ่ถังแตก อิอิ มันมากๆ ฮามากๆ ด้วย พอประมาณตีสาม ปามกับอุ๊ก้อมาถึง เราก้อมานั่งกินเหล้ากันหน้าห้องพักกินกานจนถึงตีห้าครึ่งอ่ะ มึนเลยช้าน (...สรุปว่าคืนนั้นไม่ได้นอน) วันที่สองก้อยังคงมีเข้าฐานอยู่ คราวนี้สมาชิกในกลุ่มเหมือนจะเป็นกลุ่มเดิม แต่ฐานตอนกลางวัน ไม่ค่อยมีอารายมากมาย เน้นฮาอย่างเดว ไม่เน้นไปในทางเสื่อมเหมือนฐานตอนกลางคืน นับว่าสนุกสนานเหมือนกัน พอถึงช่วงเวลาพักเราก้อลงเล่นน้ำทะเลกานเป็นกลุ่มหนึ่งซีฮาโคดๆ หลังจากพักกลางวันเราก้อมาเข้าฐานกันต่อ ตกเย็นเราก้อมานั่งรับประทานอาหารชั้นเลิศกานต่อ พอกินข้าวเส็ดเราก้อกระโดดตีลังกาเกรียวลงน้ำกานต่อ คราวนี้ฮากว่าวันแรกที่ลงอีก เรามีกล้อง อิอิ ถ่ายกานทุกช๊อททุกตอน ตกดึกมีกานแสดงละครของแต่ละห้อง อิอิ ปีหนึึ่่งมีเซเล่อมูน ฮามากๆ อ่ะ พี่ปีหลังๆ ก้อแสดงกานได้ดีมากๆ เช่นกัน โดยเฉพาะสามบี ฮาพี่แชมป์กับพี่เปรี๊ยวมากๆ น่ารักทั้งคู่เลย อิอิ หลังจากนั้นก้อมีพิธีมอบเกียร์ภาค บายศรีสู่ขวัญ และก้อมาเล่นไพ่ แต่วันนี้ไม่ค่อยมีแรงเล่นเหมือนวันแรกแล้วเพราะไม่มีใครได้นอนกานสักคน พอเล่นจนเงินหมด เราก้อออกมานั่งกินเหล้ากานในลาน มองดูพวกพี่ๆ แสดงอาการที่เรียกว่ารั่วกานอย่างเต็มที่ มีทั้งเอะอะโวยวาย มีทั้งอ๊วก มีทั้งกระโดดเต้นๆ มีหมด (...เ็ป็นครั้งแรกที่ได้เหนอาการคนเมาจริงๆ) สรุปแล้วว่าวันนั้นก้อไม่ได้นอนอีกเหมือนกัน = = และแล้วก้อมาถึงวันสุดท้ายที่จะกลับมา มหาลัย ไม่อยากกลับเลย มิตติ้งสนุกมากๆเลย อยู่กับเพื่อนๆทุกวัน นอนห้องผู้ชายทุกวัน (...ไปเบียดๆ แย่งที่นอนพวกมันนอน) ทำให้สนิทกับเพื่อนๆ มากขึ้นไปอีก การไปครั้งนี้ทำให้เราได้รู้ว่า... อาการคนเราเวลามาเปนยังไง พี่ที่ว่าโหดๆ นั้น ที่จริงแล้วเปนยังไง อย่ามองคนแค่เพียงหน้าตา เพื่อนๆ รักเรามากมายแค่ไหน ความสนุกมันเปนยังไง อาการของคนที่อดนอน แล้วฝืนกินเหล้า วิ่งรอบกองทรายมันมีความรู้สึกยังไง ได้สัมผัสอากาศยามเช้า ได้นอนในห้องของเพื่อนๆ ห้องc ช ว่าเปนไง ลงป่าชายเลนไปโดยไม่มีรองเท้า โดนหอยบาดมากมาย ล้วงก้นผู้ชายครั้งแรก ส่งเสน็กแจ๊คที่แสนอร่อย (มิน กับ บอย) เปนมือทองค้นหาเหรียญภายในบ๊อกเซอ พี่ห้องซีที่ใครๆ เค้าว่าเถื่อน ภายในติงต๊องมากแค่ไหน PS เสียใจแทนพี่โดมที่ไม่ได้ไปมิตติ้งกับพวกเราเพราะมันตื่นสาย อนาถจิงๆ - -" 12 August #จากหมอกควัน...สู่ทะเลวันนี้เป็นวันแรกที่ได้อยู่บ้าน...อิอิ
ตรงกะวันแม่พอดีเป๊ะเลย...
ความจริงก่อนหน้านี้เรานึกว่าจะไม่ได้กลับบ้านแล้วซะอีก
จะอะไรซะอีกล่ะ ก้อมีสอบภาษาซี วันที่ 14 อ่าดิ
แต่พออยู่สักพัก ก้อมีประกาศออกมาใหม่ว่า
ภาษาซี ไม่มีการสอบกลางภาค มีสอบครั้งเดียวคือ
ปลายภาค... ตายแน่ ติด F โดยไม่รู้ตัวเลยเหรอเนี่ย
คิดในแง่ดี อย่างน้อยเราก้อได้กลับบ้าน
ซึ่งการจะกลับบ้านชั่งหาโอกาศได้ยากจิงๆ ...
เฮ่อ... เหนื่อย...
เอาเถอะได้กลับบ้านแล้ว ถือเป็นการเติมพลัง
ชาร์จแบตตัวเองให้เต็มเพื่อที่จะได้เข้าไปสู้กานต่อ
ผ่านกานสอบมาแล้ว...ที่เหลือคงต้องรอลุ้นแหละ
เพราะทำอะไรไม่ได้แล้ว ก้อทำไปแล้วนี่นะ
หวังว่าคงจะตกมีนมาไม่มากหรอก ถ้าไม่ตกเลยก้อจะดีมาก...
หวังว่าคุณพ่อคงจะเมตตา เต่าน้อยตัวนี้ด้วยนะคะ...
วันนี้เป็นวันดีๆ ที่ได้กลับมาทำให้เกิดความรุ้สึกดีๆ กับแม่
ในสถานที่ที่ไม่ใช่โทรศัพท์ ไม่ใช่ทางจดหมาย หรือ ทางอีเมล
แต่เป็นการเห็นหน้ากัน...รักแม่จังเลย
*||||เพื่อนๆ ที่ไม่ได้กลับบ้านก้ออย่าลืมส่งใจไปให้คุณแม่ด้วยล่ะ ท่านรอเราอยู่เสมอ||||*
07 July ฟ้าฝนมืดครึ้ม...!!!ช่วงนี้ก้อเข้าสู่หน้าฝนแล้วเพื่อนๆ อากาศที่นี่หนาวมากๆ ไม่รู้ว่าที่บ้านเปงไงบ้างเน้อ
คงจะเหน็บหนาวเหมือนกัน ตอนนี้ก่อนจะออกไปไหนต้องพบร่มติดกายเสมอ
เพราะฟ้ามันเริ่มร้องไห้ อีกทั้งร่างกายก้อเริ่มเกเร...
เราก้อเปนไข้กะเค้าด้วย ไม่เปนเด๋วไม่แนว
ช่วงนี้ไม่ว่าจะเดินไปเซเว่น ใต้ตึก cb ตลาดใน ม. ทุกคนต่างพร้อมใจกัน
เปล่งเสียง แคกๆ อย่างไพเราะ อิอิ
พูดถึงเรื่องชีวิตการเรียนตอนนี้ก้อบอกได้คำเดียวว่ายากอ่ะ
ชีวิตในมหาลัยช่างต่างจาก มัธยมเหลือเกิน
ทั้งเรื่องการเรียน เรื่องเพื่อน ก้อไม่แตกต่างโดยสิ้นเชืงหรอก
แต่ตอนนี้จะบอกว่าปรับตัวไม่ได้ก้อไม่ถูกซะทีเดียวหรอก ก้อพยายามอยู่
ก้อเข้าใจว่า ร้อยพ่อพันแม่ มาอยู่ด้วยกานเน้อะ จะให้นิสัยเหมือนกันก้อไม่ใช่ อ่าเน้อะ
ช้านก้อพยายามอยู่นี่แหละ
แอบกระซิบ ใครเริ่มเรียนภาษาซีแล้วมั่ง มั่วมะ??? เรียนรู้เรื่องมะ??? ทามได้มะ???
เหอะๆๆ อยากบอกเหลือกินว่าได้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ... ซะเมื่อไหร่
โคดงงเลยค่ะ เคยทำซะที่ไหน แถมเรียนแต่ละทีก้อ สี่ ห้า ชม.
ทรมานมากๆ อ่าค่ะ แถมภาคที่เรียนอยู่นี่ก้อต้องใช้คอมเปนหลัก
เรียนไม่รู้เรื่องแล้วตูจาทามไงดีค่ะ??? T-T ดับชีวิต นศ.วิศวะ ระบบควบคุมฯ ตรงนี้
มาพูดถึงอีกวิชา วิชา SHOP มะช่ายช๊อปที่แปลว่าช๊อปปิ้งนะ
แต่มันคือวิชาว่าด้วยกานกลึงเหล็ก ตัดเหล็ก เชื่อมเหล็ก ตะไบเหล็กอ่าค่ะ
ไปเรียนอาทิดแรก เสื้อ นศ. ตู เจ๊งไปเลย หนึ่งตัว (เสียดายสุดซึ้ง)
ตัดเหล็กก้อไม่ไหว ไม่รู้จาเรียนรอดมะเนี่ยย T_T
เรื่องที่อยู่ ก้อแน่นอน หอใน ห้องละสี่คนอ่ะ
โคดเยอะเลย วันๆ เกือบไม่ได้นอน อึดอัดมากๆ อ่ะ
คนยิ่งเยอะยิ่งมากความเน้อ...
กะว่าเทอมหน้าจะออกไปอยู่ หอนอกละ... อิอิ
ปลดปล่อยตัวเองซะที
PS"
โดยรวมแล้วก้อถือว่าสบายดี เพื่อนๆล่ะ สบายดีกันมั้ย
## แอบเป็นห่วงแอน ตัดต่อมทอลซิลออกไปแล้ว แล้วต่อมข้างๆ เมื่อไหร่จะเอาออก
เหอะๆๆ (แซวเล่นๆ)หวังว่ามึงจะหายในเร็ววันนะ เปนห่วงเมิงจัง
## เพื่อนๆ หลังห้อง รักษาสุขภาพกานด้วย กูเปนกะลังใจให้เหมือนเดิมนะ คิดถึงกานมั่งนะ T-T
อยากเจอจัง อยากร้องเกะ อยากกินลุงเจิมด้วยกันอีกจัง
## ชุด นศ.หมดอ่ะ วอนผู้อุปการะคุณช่วงส่งตังก์มาด่วน ตอนนี้ใส่อยู่แค่สองตัวแล้ว อนาถมั๊ก
## หมู อย่าลืมสันยานะวุ้ยยย เล่นโดยไม่ขออีกมีเรื่องแน่ๆ >.< คิดถึงนะจ๊ะ
## เพื่อนๆ รักษาสุขภาพด้วยค่ะ 14 June อากาศดีๆคิดถึงเธออยากให้เธอรู้จริงๆ
เธอนั้นน่ะคิดถึงฉันบ้างไหม
อยากยืนข้างกายได้กุมมือโอบหัวไหล่
ฉันคงสุขใจ เธอมีความหมายมากกว่าใครๆ
เพลงอากาศดีๆ อ่ะ อยากให้เพื่อนๆ ได้ฟังกันบ้างจัง
แต่หา โค้ดเพลงมะได้ง่ะ
วันนี้ เป็นวันสุดท้ายแล้วที่จะต้องมาเรียนอิงค์ คงคิดถึงเพื่อนๆ ในกรุ๊ป
มากๆอ่ะ กะลังเพิ่งจาเริ่มได้คุยกัน ก้อเรียนจบซะงั้นน
เสียดายจังงง...
วันนี้ ที่หออ่ะ เพื่อนๆ ในหอ ก้อกลับกานเกือบหมดเลยอ่ะ
(ก้อแน่สิยะ ปิดตั้งสามวันนี่นะ) เดินผ่านชั้นเก้า มีห้องที่เปิดไฟประมาณ 2 ห้องอ่ะ
หลอนมากๆ เหอะๆๆ
อยากกลับบ้างจัง แต่ก้อนะ กลับไม่ได้ (มีบ้านให้กลับ แต่มันห่างไกลเหลือเกิน T^T)
ตอนนี้ มานั่งออนเอ็มอยู่ชั้นL เผื่อจามีเพื่อนๆ มาออนบ้าง แต่ก้อตามคาดล่ะ
ไม่มีใครออนเลย เหงาใจจิงๆ ก้อเลยหาเรื่องมาอัพสเปสซะงั้น เบื่อชิบ
(แอบบ่น... ทีวีข้างหน้าหนวกหูชิป ไม่เข้าใจรึไง คนจะอัพสเปสว้อยยย)
มีแต่คนมีโนตบุ๊ค อยากมีบ้างจังง T^T
ตะกี้ ออกไปกินข้าวกะแก๊ง ญ.ส. เหมือนเดิม เออลืมบอกไป
พวกเราเว้ยย ซื้อจักรยาน LA (เท่เถิงจาย สตาย American) สีดำ เหมือนกานทุกคนเรย - -"
(ไม่รู้ว่าจาซื้อเหมือนกานเพื่ออ ซื้อเองก้อสับสนกันเอง...อนาถ)
ออกไปกินข้าวหน้า ม. อ่ะ อาหารทุกอย่างเลย จืดมากๆเลยจ๊อดดดด
คิดถึงร้านลุงเจิมจะแย่ T^T
PS
คิดถึงเจ๊ กะ แอนล่ำ มากๆนะ กลับไปจะไปหอมสักฟอดสองฟอด... อิอิ รักษาสุขภาพด้วยนะวุ้ยยล่ำ
คิดถึงเพื่อนกรุ๊ปอิงค์จัง
โกดมันแล้ว อ้วน นิสัยไม่ดี
ทามไมไม่มีคนออนเรยอ่ะ เค้าเหงานะรู้มั้ยยย T-T ฮือๆๆๆๆๆ 10 June ฟ้าหลังฝนสดใสเสมอไม่ได้อัพมานานมาก มะค่อยได้จับคอมเลย ร้านเน็ตก้ออยู่ไกลแสนไกล
ตังก์ก้อมีอยู่น้อยนิด แต่วันนี้มีอะไรมาเล่าให้ฟังนิดหน่อย เรื่องนี้ขอตั้งชื่อเรื่องว่า "ฟ้าหลังฝนสดใสเสมอ" นี่.... เปนไง แค่ชื่อเรื่องก้ออยากฟังแล้วล่ะ ฮ่าๆๆๆ ก้อนะ เรื่องมันมีอยู่ว่า...
วันนั้น เป็นวันที่ 08-06-50
ก้อคือวันนั้น ไปเรียนตั้งแต่ 9.00 เหมือนปกติ ตอนเที่ยงก้อกินข้าว กะไอกุ่ม ญ.ส. (เพี้ยนๆ ทั้งนั้น เหมือนทุกคนมาเพื่อปลดปล่อย) เหมือนปกติ ตกตอนเย็นก้อเดินๆ กลับหอ ขึ้นมานอนเหมือนปกติ แต่วันนี้ เป็นวันที่ม๊าโอนตังก์ค่าเทอมมาให้ (ก้อประมาณ 5,000) เค้าก้อเก็บตังก์ที่ไปถอนมาใส่กระเป๋าตังก์มิคกี้ อันน้อยนิดของเค้าเหมือนปกติ พอกลับขึ้นไปบนหอเพื่อนนอน... แม่นางสิรัม ได้ชวนเค้าไปให้อาหาร *ก๊อตซิลล่า
ปกติถ้าเป็นเวลานี้เค้าก้อจะไม่ตื่นมาให้อาหารหรอก แต่วันนี้ไม่รู้นึกยังไง เดินลงไปกะสิรัมด้วย เอาแล้วคับท่าน ความซวยเริ่มขึ้นแระ ก้อเดินไปที่สระมรกต (หรือบางคนจะเรียกว่าสระพระจอม) เค้าเว้ย หวังดี กะว่าวางมือถือ กะเป๋าตังก์ไว้ตรงนั้น เด๋วจามีคนขโมย เอาเลยเว้ย มือน้อยเจ้ากรรม ดันไปปัดเป๋าตังก์ตกน้าม โอ้วววจ๊อดดดด เป๋าตังก์ก้อเต็มไปด้วยเหรียญ ตกลงไปก้อมีแต่จมสิคับพี่น้อง ไม่ต้อวคิดจะคว้าเลย หายไปกับตา ตังในเป๋าตังห์มีประมาณ 6,500 ก่าๆ ได้ อึ้งสิคับพี่น้อง ตอนนั้นใครพูดอะไร ก้อไม่รู้เรื่องแล้ว เพราะว่า ตังก์เดือนนี้ของเค้าหายไปกะไอน้องก๊อตซิลล่าแล้ว ทามไงล่ะทีนี้...
นั่งอึ้ง เพราะไม่รู้จะทำยังไงกะชีวิตดี นั่งอยู่ตรงนั้นสักครึ่ง ชม. ได้
สิรัมก้อชวนเดินไป ขอพรกะพ่อ (พระจอม) ก้อไปขอให้พ่อช่วยเอาเป๋าตังคืน พอขอเส็ดเว้ย นั่งอยู่หน้าพระจอมสักพัก ก้อมีพี่สองคนเข้ามาถามอ่ะ จามได้ว่าเป็นพี่ต๊อบ กะ พี่บ๋อม เข้ามาถามว่า น้องมีอะไรรึเปล่า เค้าก้อเลยเล่าให้ฟังว่ากระเป๋าตังก์ตกลงไปในสระพระจอม เท่านั้นแหละ ก้อเหมือนกะมีคนช่วยเราคิดแล้ว ว่าจะทำยังไงต่อดี เราก้อแค่เดินๆๆๆ ตาม พี่ๆ เค้าไป แล้วพี่ๆ เค้าก้อกะว่าจะกระโดดลงไปช่วยเก็บให้ โอ้วววจ๊อดดด.... ตอนนั้นเน้ เค้าตกใจเรยเว้ยย เพิ่งจาคุยกานตะกี้ จากระโดดน้ามฆ่าตัวตายซะงั้น (เอ้ยย...ไม่ช่ายย) แต่ก้อมองเห็นพี่ยามพอดี เลยเดินไปหาพี่ยาม ให้เค้ากระโดดแทนให้ ตอนแรกอ่ะ คิดว่าจะไม่เจอซะแร้ววว แต่พี่ยามก้อลงไปงมให้ ไม่ถึงนาที ก้อเจอแล้วว ดีใจมากๆ เลยง่ะ เห็นมั้ยล่ะ พ่อของเราดีมากๆ ช่วยเราได้จริงๆ ทามมายมันยาวงี้วะ แล้วใครจะอ่านจบ ไม่เป็นราย เก็บไว้ให้ตัวเองอ่านก้อได้
*ก๊อตซิลล่า = เป็นชื่อเรียกปลาชนิดหนึ่ง ที่ตัวเท่าขาของแอนนี่ (อิอิ...จิงๆนะ) PS -€- ขอบคุณ คุณพ่อ และก้อพี่ทั้งสองคนมากๆ เลย ถ้าไม่ได้พี่ คงไม่ได้ตังก์คืน ขอบคุณค่ะ -€- ขอบคุณพี่ยามด้วยที่ช่วยงมหาให้ -€- ขอบคุณเพื่อนๆ ที่คิดถึงกัน -€- ขอบคุณหนู... มากๆ ที่โทมาคุยทุกวัน หายเหงาเลย ขอบคุณค่ะ -€- คิดถึงเมิงนะแอน กุรักเมิงนะ บอกเจ๊ด้วยว่า รัก และคิดถึงเจ๊ เหมือนเดิม -€- คิดถึงเพื่อนๆ กุ่มหลังห้องเหมือนเดิม -€- คิดถึงเพื่อนๆ ต่างโรงเรียนที่ไปเรียน มอ. ทุกคนค่ะ -€- คิดถึงเพื่อนๆมากๆ ค่ะ คิดถึงเค้าบ้างนะ T-T 20 April คิดถึงบ้าน..!!?ซาหวัดดี เพื่อนๆ ที่รักและแสนคิดถึงทั้งหลาย
หลังจากที่เราห่างหาย จากหน้าคอม มาจะครบเดือนแล้ว... - -
เมื่อวานเปงวันที่สำคัญวันหนึ่ง ที่ได้ไปฉลองวันเกิดนอกบ้าน
นอกหาดใหญ่ มีคนโทร และส่ง sms และโทรมา Happy Birthday ขอบคุงมากๆ^^
อย่างน้อยก้อทำให้เรารู้ว่าอย่างน้อยก้อเปงข้อที่พิสูจน์ได้ว่า เพื่อนๆ ยังไม่ลืมเรา
หรือว่าลืมไปแล้ววะ - -*
เอาเรื่องต่อไปเลยละกัน ก้อช่วงนี้อย่างที่เพื่อนๆ รู้อยู่ (มั้ง)
ว่าเรากะลังเรียนเพื่อดัดอนาคต (ที่ดัดยังไงก้อยังไงไม่ยอมตรงอยู่เหมือนเดิม)
มาเรียนปรับพื้นฐาน ที่สวนส้มอ่ะ (เปงมดน้อยๆ 5555 เหงพี่ๆ ในเซค เค้าเรียกกัน)
ก้อนับว่าเปงประสบการณ์ที่เราไม่เคยเจอมาก่อน
เพราะพอมาอยู่ที่นี่ เหมือนกับว่าต้องทำอะไรๆ เกือบทุกอย่างด้วยตัวเอง
ที่ไม่ได้ทำเองก้อมีแต่ อาหารละมั้ง นอกนั้นก้อทามเองหมดทุกอย่างเลย
หนุกดีเหมือนกัน เริ่มรู้สึกว่าเริ่มรับผิดชอบตัวเองได้แล้ว
และรู้ว่าพอไม่ได้อยู่กับแม่แล้ว อย่างน้อยเราก้อยังอยู่ได้...พูดถึงตรงนี้คิดถึงแม่จัง...T^T
ช่วงนี้มีเรียนทุกวันเลย ตั้งแต่ 9.00 AM - 16.30 PM.
ตอนเที่ยงเปงช่วงเวลาที่จำกัดมาก ถึงแม้ว่าที่นี่จะพักให้กินข้าว ตั้ง ชม. เนิง
แต่คนที่มาเรียนเยอะโคดอ่ะ ก้อลองคำนวณเล่นๆ ดู
ก้อมี sec อยู่ทั้งหมด 12 sec sec ละ 90 คนอัพ
แถมมีร้านข้าวอยู่ แค่ 3 ร้าน - -"
ถ้าวันไหนเลิกเร็วก้อดีหน่อย เพราะจะได้เข้าเรียนในคาบบ่ายไม่สายเพราะกินข้าวทัน - -
นอกนั้นก้อนะ สายเกือบหมดอ่ะ...
ส่วนเรื่องเรียน เรื่องที่ฮอตฮิต ทีพวกพี่ๆ ชอบสอนกันก้อ แคลอ่ะ เจอทุกวัน
ยังรู้สึกเหมือนเดิมเลยอ่ะ (ฟายเหมือนเดิม 55555)
แล้วต่อไปเรียน แล้วจะรอดมั้ยเนี่ยย
แต่พี่ๆ ที่นี่ก้อน่ารักอบอุ่นดี เพื่อนๆ ใน sec 7 ก้อดีอ่ะ...ฮาดี
ช่วงนี้เพื่อนๆ กะลังเลือกคณะกันอยู่
ขอให้เพื่อนๆ ทุกๆ คนเอ็นติด โอมมมม... เพี้ยงงง!!!
เพื่อนๆ เลือกอาราย ติดอารายก้อบอกกันมั่งเน้อะ
คิดถึงแม่
คิดถึงบ้าน
คิดถึงถนนริมอ่าง มอ.
(นึกถึงแล้วอยากวิ่งอ่ะ ไม่ได้ออกกะลังกายเลย พุงออกแล้วช้าน)
คิดถึงร้านสวนลุงเจิม
รักพวกมึ.. ทุกคนว่ะ
จะรีบกลับบ้านในเร็ววัน T^T
ณ ร้านเน็ต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
( ชม. ละ 15 บาท อัพสเปสล่อซะ 2 ชม.)
03 February ห่าง อยอกบอกว่า
ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไง จะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
ขอให้รู้เอาไว้ว่าฉันคน
ที่ไม่ได้เลิศหรู ไม่มีอะไรพิเศษ ไม่ได้เก่งกาจอาราย
ไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนใครๆ
แต่เมื่อไหร่ที่เธอเกิดปัญหา ขอให้รู้ไว้
ว่ายังมีกำลังใจจากคนๆ นี้ เสมอ... 23 December Happy New Year ^^งุงิ กว่าจะอัพได้ (หรือได้อัพ)
ช่วงนี้ไม่ค่อยมีอารายหรอก เปงช่วงสอบอ่ะ ทั้งสอบรายจุด และก้อ กลางภาค
ช่วงอาทิดที่ผ่านมา มีสอบตั้งแต่วันอังคาร ถึง วันศุกร์เลย
ไม่ใช่แค่วิชาเดียวด้วยนะ วันละ 2 -3 วิชา
ไม่ใครก้อใครตายไปข้างนึง (คนเขียนโพย กะ คนลอกโพย) 555+
เอาเป็นว่าก้อผ่านมาด้วยดี (มีโพยทุกวัน ทุกวิชา) เป็นที่สนุกสนานมากๆ
วันอังคารนี้ก้อมีสอบอีก สอบมิดเทอมง่ะ
สอบวันละตั้ง 4 วิชา
คะแนนข้าฯ ต้องออกมาเน่าแน่ๆ เพราะข้าฯ ตั้งใจเรียนเหลือเกิน
ยิ่งวิชาอาจานย์นางฟ้า (เลข) ข้าฯก้อตั้งใจเรียนมากๆ รีบๆ ลอกทำในตอนที่จานย์แกให้ส่ง
หลังจากนั้นก้อต้องมานั่งรับกรรม ลอกชีทเลขให้เส็ดภายในวันเดียว มีจำกัดเวลาแค่ 2 ชม. ทั้งเล่ม น่าอนาถ
อิอิ... ต่อมาก้อเปงวิชาพ่อไอเอิ๊ก... มันมากๆ โพยชิ้นกะจิ๊ดริดของข้า ได้ผล มีผู้นำไปใช้เยอะพอควร
เพราะการสอบครั้งนี้มันเยอะ และยาว ทิดสะดีก้อมั่วๆ สอบกานจัง (ลอกกานกระจุย)
ต่อมาเปงวิชา ป้าสายฝน ไม่อยากบอกว่ามันก้อมีโพยอีกนั่นแหละ เนื่องจาพี่บุ๊คของพวกเรา
ได้นั่งหลังข้าฯ (แต่นั่งติดไอหนึ่ง กะไอหื่น มันเลยลอกกันสบาย) ข้าฯมีหรือจะยอมน้อยหน้า
จัดกานให้ป้าสิรัม ฉีกกระดาษ (มันเขียนว่า เกิดมาทั้งทีเอาดีให้ได้) ทำให้ได้คิดนิดหน่อย (แค่นิดหน่อย) 55+
พับ พับ พับ และพับ...
จากนั้น จัดกานส่งไปข้างหลัง 55+ อีก 5 นาทีต้อมา พวกเราก้อเกือบเส็ดวิชาชีวะ ขอบคุงมากๆ งุงิ
สอบกลางภาคเส็ดก้อต้องมาแก้อีก คิดแล้วเหนื่อย... ^^!
เมื่อวานไปเที่ยวงานคริสมาส ของแสงทองมา
ไม่ค่อยเจออารายเลย (...ก้อเล่นไปตอน บ่าย 3 แล้ว จามีอารายเหลือฟะ - -" )
เอาเปงว่า ไปแล้วละกาน เจอเพื่อนๆ มากมาย ทั้งที่รู้จักและไม่รู้จัก ส่วนใหญ่เปงเด็กๆ
วิ่งไล่จับกัน 55+ จาเข้าไปเล่นด้วยแล้ว เกรงใจเพื่อนๆ ที่มาด้วย
ไม่งั้นนะ ไอ้เด็กน้อยเอ๋ย.....55+
ปล.
เจอคนนิสัยไม่ดีว่ะ ไม่ชอบเลย ทำให้ช่วงนี้ช๊อทๆ
เบอร์เกอร์เมื่อวานยังมะได้กิงเลย...--
ขอบคุงน้องโพยมากๆ ที่มำให้ข้าฯมีวันนี้ ทั้งที่เขียนเอง และ ได้รับมา
ขอให้คะแนนมิดเทอมออกมาดีๆ นะงับ
รักและคิดถึงคุณผู้ชมเสมอ
10 June ช่วงเวลาที่มีความสุข ไม่ได้มาอัพซะนานเรย อิอิๆๆๆๆ
ครั้งนี้เรยหารูปที่ช้านชอบอ่ะมาฝาก ด้วยเหตุผลไม่กี่ประการ
- แด่เพื่อนๆ ม.6 ที่กะลังเครียดเรื่องเอ็นท์ให้มีกำลังใจขึ้น
- แด่น้องๆ ที่กำลังเก็บเกี่ยวความสุขที่มีอยู่รอบตัว
- แด่พี่ๆ ให้มีกำลังใจสู้ต่อไป
...........................................................................................................
เค้าว่ากันว่า......
ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของคนเราคือ.... การตกหลุมรักใครสักคน การได้จูบครั้งแรก การได้หัวเราะจนท้องแข็ง การได้นั่งอ่านจดหมายเก่าในวันว่าง การได้ใช้เวลาว่างในที่ๆ แสนงดงาม การได้ฟังเพลงที่ชอบทางวิทยุ การได้นอนฟังเสียงฝนตก เมื่อเวลาที่เราอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ แล้วเจอผ้าเช็ดตัวอุ่น การสอบเสร็จ การได้รับโทรศัพท์จากใครสักคนที่ไม่ได้พบเจอเขาบ่อยน ัก การเจอเงินที่เราซ่อนไว้ตั้งนานมาแล้ว การได้ยิ้มกับใครสักคน การได้คุยโทรศัพท์ได้เป็นชั่วโมงกับคนรัก การยิ้มโดยไม่ต้องมีเหตุผล การถูกชมอย่างกะทันหัน การตื่นขึ้นมาแล้วตระหนักได้ว่ามันน่าจะนอนต่อได้อีก ตั้งชั่วโมงแน่ะ การได้ฟังเพลงที่ทำให้เรานึกถึงคนพิเศษของเรา การได้เป็นส่วนหนึ่งของทีม การมีเพื่อนใหม่ การรู้สึกเหมือนผีเสื้อบินว่อนอยู่ในท้องคุณเวลาคุณเ จอหน้าเค้าคนนั้น การผ่านช่วงเวลานึงไปได้พร้อมกับเพื่อนที่ดีที่สุดขอ งคุณ การได้เห็นคนที่คุณชอบมีความสุข การได้ใส่เสื้อของคนที่เราชอบทั้งๆ ที่กลิ่นหอมของเค้ายังกรุ่นอยู่ การได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้งแล้วรู้สึกเหมือนไม่มีอะ ไรเปลี่ยนไปเลย การได้มองท้องฟ้ายามโพล้เพล้ การได้ยินใครสักคนบอกรักคุณ ที่สุดคือ…การได้รู้ว่าเราเป็นที่รักของคนที่เรารัก P.S.
เพื่อนๆ ม.6 ขอให้มีกำลังใจสู้ต่อไปนะจ๊ะ
พี่ๆ สู้ต่อไปน้า คุณทำดีที่สุดแล้ว!!!
น้องๆ ขอให้เก็บเกี่ยวความสุขตอนนี้เพื่ออนาคตนะจ๊ะ
|
|
|
